Zaterdag 29 september rond de klok van 2 uur 's middags. De voorbereiding voor het optreden bij de Villa in volle gang. Kapper niet gelukt, te druk. Waarom gaan al die oma'tjes allemaal op zaterdag naar de kapper? Die kunnen toch gewoon op maandag ochtend of woensdag. PA boxen opgehaald en gesecured in de geluidsbus. Tijd over, 10 minuten, om een mooi shirt of blouse te kopen voor het optreden. Eerste de beste winkel waar kleren hangen wordt aangedaan.

'ik zoek een shirt of blouse, zwart'.

 'Ok, dat hebben we wel'.

 'het is voor een optreden vanavond'.

 'Oh, leuk, ik zing ook, kan ik niet een keer meedoen?

'Wat zing je?'

'RnB'

'hmmmm, pak deze blouse maar in.'

Image is everything. Dat bleek wel weer op het tweede podiumfeest van Blokade. De deskundige jury beoordeelde Blokade als band die duidelijk al jaren aan de weg timmert.

Excuse us? We zijn aan onze negende maand bezig. Rudolf heeft nog steeds geen snaar gebroken en de Horvatmic is pas aan zijn eerste reparatie toe. Dus was het dan het strakke spel, de routineuze poses de klaterende solos?

Ook.

En vergeleken met de lieve jongens van Dust Tracks de leeftijdverdubbelaar. Kennelijk viel het toch op dat er tussen de twee bassisten precies de leeftijd van de eerste aan leef tijd zit. Boeiend. Want we voelen ons leef tijdloos.

Weer een onvergetelijk optreden, de eerste handtekening uitgedeeld door Blokade aan een stiekeme fan. Fantastisch.

En stel je eens voor dat we echt jaren aan de weg timmeren... hoe klinkt het dan en vooral hoe ziet het er dan uit?

Blijven kijken!

Blokade heeft weer wat territorium gewonnen. RSG is opgenomen in de Blokade invloedssfeer. In het kader van de muziek week van RSG speelde Blokade op de meest muzikale studenten vereniging van Rotterdam. Na 2 voorprogramma's: band 1 en band 2, betraden de blokade members zelfverzekerd het podium. Beginnend met 2 nummers uit het eigen repertoire, schakelde Blokade vervolgens in een beweging door naar de feestmodus. Benen begonnen te bewegen, stemmen werden luider en een spreekstal meester deed verwoedde pogingen om het woord te nemen. Na enkele covers werd het druk op het podium, 'wat doen die mensen hier?' vroegen de bandleden zich af. Het bleek de jury te zijn, die was ingehuurd om een onafhankelijk en gefundeerd oordeel te geven over de gegeven performances. Blokade keek ongeinteresseerd, 'rocken, met die boel!', in muziek bestaan geen tentamens. Na de logische winst van band 2 (prima band, tevens allen waarschijnlijk nog student of moeten nog beginnen) was er een machtsvacuum. Kan Blokade verder met het afbreken van het dak of was dit het? Helaas, anticlimax, het dak was RSG lief en Blokade was klaar. Ter volledigheid van de aanwezigen en afwezigen de Blokade setlist van de avond: Plastic, Quatamala, Sweet Jane, Scummy, American Idiot, The Middle, Smells Like Teenspirit.

Alleen Underworld had ooit Rotterdammers naar Tilburg weten te lokken. Maar Blokade is natuurlijk ook niet niks. Voor het eerst zou Horvat zonder slaapachterstand de week kunnen beginnen. Een thuiswedstrijd zonder reistijd.

Nadat ook de panda van Rudolf reutelend en puffend het pand had bereikt (terecht dat de panda beschermd wordt, die heeft het echt nodig) kon weer een historische sessie beginnen. Zonder sex, een heel klein beetje drugs maar vooral veel Rock & Roll was het nog moeilijk om om 0400 de reis naar bed te aanvaarden. Hendrik had een harde klassieke couch crash. De volgende ochten belde de werkster in haar beste Nederlands licht paniekerig op: Jongen Slaapt, Niet Wakker.

Zonder het pompend hart van Kokkie, kwamen de zachte kanten van Blokade naar boven. Onder het toeziend oog van de buurvrouw zagen weer 4 nieuwe nummers het licht: 21st Century Blues, I gotta tell you, Ecobore en Prodigal sons. En Ruby schudde hele velden Blue Grass uit de mouw.

Blokade borrelt en bruist, het heeft nu zelfs geen versterking meer nodig. Elke bejaardenverjaardag kan moeiteloos worden opgeluisterd. We kijken er naar uit wanneer ook Kokkie zijn hart in de nummers kan leggen.